Hunter

Autor: klik

Zaufanie - Wchodzi po schodach i zjeżdża windą. 

Imię| Po prostu Hunter. Chociaż jeśli ktoś nada mu jakąś ksywkę to raczej się nie obrazi.

Wiek| Całkiem młody wiek, gdyż dopiero 3 lata.

Płeć| No raczej tłumaczyć nie trzeba, iż jest to pies w 100%.

Stanowisko| Samiec Beta oraz Morderca

Charakter| Ciężko jednym słowem opisać jego charakter. Zazwyczaj jest uśmiechnięty i miły. Nie zawsze jest to jednak szczere. Nigdy nie był optymistą, wręcz przeciwnie - cechuje go nadmierny pesymizm. Zawsze otwarty na nowe znajomości i przyjaźnie, wszystkich traktuje jako swoich znajomych i dobrych kumpli, za to niewielu ma prawdziwych przyjaciół, gdyż bardzo starannie ich sobie wybiera i pod tym względem jest raczej nie ufny. Od czasu do czasu miewa jednak gorsze dni. I wtedy lepiej go nie zaczepiać, bo nie skończy się to najlepiej... Wtedy zazwyczaj jest poważny, taki jakiś sztywny. Nigdy nie lubił podporządkowywać i słuchać się innych. Zawsze chodził swoimi drogami i tak robi do teraz. Nadmiernie przejmuje się zdaniem innych i dba o dobrą reputację. Nigdy nie ujawnia swoich emocji. Zawsze trzyma je krótko na wodzy i nie zdradza swoich uczuć ani głębszych przemyśleń. Bardzo łatwo go sprowokować, aczkolwiek trzeba liczyć się z tym, że jest on dość silny i dobry w te sprawy. Wręcz kocha on bójki, jednak nigdy ich nie zaczyna. Ale jeśli już trzeba nieco się popisać swoimi umiejętnościami i ustawić kilka osób, to on jest pierwszy. Często kłamie, jest zagadkowy i tajemniczy. Nigdy nie wali prosto z mostu tylko wiecznie owija w bawełnę. Czasami zgrywa głupa, choć wbrew pozorom jest inteligentny i pomysłowy. Przyjaciele są dla niego cenni i dla nich byłby w stanie naprawdę wiele poświęcić. Jest strasznie uparty i zawsze stawia na swoim. Będzie się wykłócał dopóki druga strona nie przyzna mu racji oraz dążył do wyznaczonego celu bez względu na przeszkody. Zawsze dotrzymuje danego słowa lub obietnicy.

Partner| Hunter nigdy jakoś specjalnie nie szukał swojej drugiej połówki i w najbliższym czasie mieć jej nie zamierza.

Potomstwo| Brak.

Aparycja| Zwyczajny doberman o maści czarnej z kasztanowym podpalaniem. Wygląda raczej przeciętnie i trochę groźnie, a jeśliby się przyjrzeć z bliska to widać niewielki zarys mięśni. Jest dość wysoki i szczupły. Wyróżniają go również długie nogi. Jego uszy są duże i szpiczaste. Również ogon ma krótko obcięty, co zawdzięcza swojemu byłemu właścicielowi.

Rasa| Doberman

Wzrost| 70 centymetrów

Waga| 45 kg

Umaszczenie|Czarne z kasztanowym podpalaniem

Historia| Urodził się w schronisku, lecz ojca tak naprawdę nigdy nie poznał. W sumie to nikt nie dawał mu dużych szans na przeżycie. Był najmniejszy ze swojego rodzeństwa i najsłabszy. Podczas, gdy jego bracia i siostry stopniowo znajdowali sobie domy, on pozostał razem z matką w klatce. Wkrótce jednak i ona odnalazła swoje miejsce na ziemi i również zostawiła malucha, który miał wtedy 3 miesiące. Postanowił więc zwracać jakoś na siebie uwagę. Szczekał, ujadał, drapał w metalowe pręty bądź ściany, lecz nic to nie dawało. Wręcz odstraszało innych ludzi. Pewnego dnia jednak, gdy jakiś nowy, mało doświadczony wolontariusz wyprowadzał go na spacer przez przypadek wypuścił smycz z rąk, a Hunter uciekł. Pobiegł do najbliższego lasu i tam żył przez kilka miesięcy. Pewnego dnia spotkał na swojej drodze myśliwego, który przygarną go do domu. Od razu wyczuł od niego zło i szczerze nie miał ochoty się nigdzie udawać, lecz on załatwił to siłą. Nie trudno się domyślić, że pies wylądował na krótkim łańcuchu przy budzie. Niedługo potem obcięto mu jego długi ogon, tak że bardzo się zmniejszył. Również jego uszy zostały poddane zabiegowi i już nie były oklapnięte. Właśnie wtedy miarka się przebrała i gdy pewnego dnia dziecko myśliwego spuściło go przypadkowo z łańcucha, ten od razu przeskoczył ogrodzenie i najprościej w świecie uciekł. Czuł się wolny i stwierdził, iż nieco zwiedzi sobie świat. Szybko spodobało mu się tego typu życie ,,na walizkach". Przez jeden rok wędrował sobie od lasu do lasu, od sfory do sfory dopóki nie natrafił na Mercedes. Wtedy pomógł jej w tworzeniu sfory, a co za tym idzie postanowił zostać tutaj na dłużej.

Monety| 10

Ciekawostki|

~ Hunter cierpi na bezsenność i najbardziej aktywny jest zazwyczaj nocą.

~Nie lubi wspominać o swojej przeszłości.

Kontakt| Snowball

Morrigan

Autor: Klik

Zawsze spodziewaj się najgorszego. Wtedy spotkają cię co najwyżej miłe niespodzianki.

Imię| Morrigan. Pochodzi ono od celtyckiej bogini wojny, zniszczenia oraz magii, lecz suczka nie przywiązuje się zbytnio do swojej imienniczki z panteonu Celtów. 

Wiek| 3 lata

Płeć| Suczka

Stanowisko| Przewodnik polowań

Charakter| Czas zagłębić się w charakter Morrigan. Może nie będzie to strasznie długa podróż, ale sporo dowiecie się o tej istotce.

Początkowo może wydawać się oschła. Podchodzi nieufnie do relacji z obcymi. Woli zdawkowaną wymianę zdań, ale rozmowa o niczym jej nie usatysfakcjonuje. Będzie chciała zebrać jak najwięcej informacji o nieznajomym, a zarazem nie przekazać ich za wiele o swojej osobie. Bywa wtedy lakoniczna, ale niech cię to nie zmyli. Jej bystre oczy będą stale cię obserwować niezależnie od tego, jak mało będzie mówić. Ceni sobie skryte psy o silnej woli, jednak nie znosi zbytniego cwaniactwa. No dobra. Zaaklimatyzowała się już i cię poznała. Możesz teraz zaobserwować zmiany podczas waszych rozmów. Staje się otwarta i życzliwa. Chętnie się pośmieje, a jednocześnie będzie gotowa do pomocy, lojalna wobec przyjaciół. Mogą oni na niej polegać. Zależy jej na dobru bliskich. Ale jest coś, co nie zmieni się nigdy. Gdy nie jest w towarzystwie innych łowców, Morrigan nie znosi być w centrum uwagi. Woli z ukrycia analizować fakty. Nie znaczy to bynajmniej, że jest nieśmiała, czy lękliwa. Wykazuje się odwagą, nie zaś agresją. Będzie jednak walczyć o swoje zdanie i nie da się manipulować.

Partner| Brak.

Potomstwo| Brak.

Aparycja| Morrigan, jak każdy pies jej rasy, ma w sobie mnóstwo surowej elegancji. Umięśniona sylwetka wskazuje na siłę, szybkość i wytrzymałość. Jej sierść jest krótka i gęsta, sucha w dotyku. Ogon krótki.

Rasa| Wyżeł niemiecki krótkowłosy

Wzrost| 62cm

Waga| 24kg

Umaszczenie| Brązowe w białe cętki

Historia| Suczka urodziła się w domu kochającej rodziny, na wsi. Właściciel był myśliwym i często zabierał swoje psy w teren i na konkursy psów myśliwskich. Jej udało się nawet kilka wygrać. Morrigan od szczeniaka uczyła się tropić i wystawiać zwierzynę. Pokładano w niej duże nadzieje. Jednak szczęście miało minąć. Pewnego zimowego wieczoru właściciele nie wrócili do domu z miasta. Okazało się, że mieli wypadek samochodowy. Przeżył jedynie mężczyzna, który prowadził. Gdy wyszedł ze szpitala, popadł w depresję. Obwiniał się za śmierć żony i dzieci. Zaczął nałogowo pić i przestał zajmować się psami. W pewnym momencie je sprzedał, by zdobyć nieco pieniędzy. Została z nim jedynie Morrigan. Niegdyś kochający właściciel, upadł na psychice. Suczka wiedziała, że nie może z nim zostać. Pragnęła tego, ale nic by to nie dało. A ona chciała po prostu żyć. Uciekła. Pozostawiła za sobą dom i ruszyła w jedyne miejsce, które dawało jej poczucie bezpieczeństwa. Las. Tam żyła z tego, co udało jej się upolować. Ten okres w jej życiu w szczególności odcisnął się na jej charakterze. Pewnego dnia, podczas polowania, zauważyła coś dziwnego. Blady krąg błękitnego światła ukryty między głazami. Po dłuższych oględzinach postanowiła do niego wejść i tak znalazła się tutaj.

Monety| 10

Ciekawostki| 

-Morrigan nie lubi przebywać w zamknięciu. Nie jest to jednak klaustrofobia.

-Nigdy nie porzuciła swojej obroży, która przypomina jej o dobrych czasach w rodzinie.

Kontakt| Queen

Mercedes

Autor: Klik

Dopóki walczysz, jesteś zwycięzcą.

Imię| Mercedes. Mersi, Merceda... To tylko jedne z niewielu przezwisk, jakie otrzymała. Uważa swoje imię za obleśne, i każe wołać na siebie Lady. 

Wiek| Młodą damą można ją nazwać. Trzy lata chodzi po świecie, ma przed sobą całe życie.

Płeć| Suczka. Nie pomyl się, zwłaszcza, że ma trochę męski wygląd. Tak, drażni ją to, drażni i robi wszystko, by być bardziej kobiecą.
Stanowisko| Samica alfa. Najważniejsza w sforze, przywodczyni i dobra nauczycielka języków obcych.

Charakter| Duma. Cecha ta jest u suki dominująca. Jest dumna z siebie prawie cały czas, nawet jeśli nic szczególnego nie zrobi. Ma charakter damy. Chodzi wolno, oraz pozwala podziwiać jej postać. Zarozumiała, jednak któż powiedział, że nielubiana przez swoich rówieśników? Nie, może przesadziłam. Pomoże ci, zrozumie Twój problem i doradzi. (Może powinna być psychologiem?). 
Jest to towarzyska psina, która pomimo wszystko nienawidzi samotności. Jest to dla niej kara, której nie zniesie. Zwykle stara się wszystkim przypodobać. Powiedzmy, że każesz jej skoczyć w ogień. Ona oczywiście idzie w płomienie, a po sekundzie z niego wychodzi i opłakuje swoje spalone futerko oraz wielkie pieczenie. Mimo tego, zawsze można na nią liczy. Jest wprost uzależniona od szczeniąt. Małe, puchate matołki, które uczy hiszpańskiego, angielskiego i niemieckiego. Swój drugi zawód traktuje jako zabawa i uganianie się z małymi, niegrzecznymi puchaczami. Ech...
Podsumując, można do niej przyjść, porozmawiać a nawet się z nią drażnić, gdyż jej dobre serduszko nie pozwoli, aby włos spadł ci z głowy. Myślę, że ją polubisz... I mam nadzieję, że to Mersi polubi ciebie.

Partner| Nie wie, czy szuka, i co więcej, czy znajdzie. Można powiedzieć, że nie jest pewna, czy jest w stanie kogoś pokochać.

Potomstwo| Brak partnera, brak dzieci.

Aparycja| Ma wygląd zwykłego husky'ego. Mersi to dość duża przedstawicielka tejże rasy, o niebieskich, aczkolwiek bardzo jasnych, wielkich oczach. Jej ogon jest puszysty i długi, pięknie wyglądający. Suczka chwali się nim. Jej ogon jest jej skarbem, darem i czymś, czym uwielbia się popisywać. Ma silne, nieco umięśnione łapy, których kości nie łatwo złamać.

Rasa| Siberian Husky

Wzrost| 55 cm

Waga| 18 cm

Umaszczenie| Czarno-białe

Historia| Co działo się z Mersi? Dokładnie nie wiadomo.
Pamięta tylko, że przyleciała tu z Alaski pewnym samolotem, do którego wsiadła zupełnie przypadkowo. Po długim życiu w świecie Dwunożnych, oczywiście na ulicy, poprzez spacerowanie po miejskich terenach, natrafiła na portal, prowadzący do nowej, pięknej ziemi, zamieszkanej tylko przez zwierzynę. Żadnych ludzi, ani psów. Założyła tam obecną sforę. Tak, jest ona pierwszą alfą tejże sfory, może być więc z siebie dumna.

Monety| Na początek 10

Ciekawostki| 
- Jej ulubionym językiem jest hiszpański. Często wali jakieś słowa w tym języku, a inni najczęściej jej nie zrozumieją.

Kontakt| Howrse - Endra.

Otwarcie!

Uznaliśmy, że wszystko jest skończone i bloga można otworzyć. Cóż jest tu jeszcze do zrobienia? Dużo zrobiliśmy, i wreszcie nadszedł czas na oficjalne otworzenie naszej sfory. Zapraszamy do dołączenia!

~Administracja